Παραίτηση...

στέρφα η μήτρα μου και τριγυρνάει
πρόστυχη αγία χωρίς ιερό
σε κάθε κατώφλι που σταματάει
το νοικοκύρη τον κάνει θεό

γύφτισσα η σκέψη μου ζητάει ρεγάλο
δως μου ένα ψέμα τη μοίρα να δω
και δε ζητάει σπουδαίο ή μεγάλο
μια χούφτα σιτάρι και λίγο νερό

πόρνη η ψυχή μου αναζητάει
ένα στιχάκι για εραστή
στο μαξιλάρι μια νότα να αφήσει
μήπως και πάρει στιγμής ηδονή

αν είναι σαβάνα ή στέπα δεν θυμάμαι
στην καρδιά μου τι φύτρωσε δεν το γνωρίζω
αν βρέχει ή αν χιονίζει δεν αισθάνομαι
κανένα θέλω μου πια δεν ορίζω

1 σχόλιο:

and33 είπε...

Μιά πολύ δυνατή κατάθεση της ολοκληρωτικής παραίτησης από το κάθε τι με λέξεις και στίχους που σου δίνουν ένα δυνατό χαστούκι.
Νομίζω είναι από τα καλύτερα σου.