tag:blogger.com,1999:blog-486206115020393912011-12-20T02:00:41.317+02:00Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.comBlogger591100tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-39794182579986697632010-02-16T08:35:00.002+02:002010-02-16T08:39:48.725+02:00Στο ίδιο μαξιλάρι που ονειρεύεσαι<br />μια καληνύχτα και μιαν ανάσα θα ακουμπήσω<br />και με το νήμα που ως τα τώρα θα πορεύεσαι<br />"<span style="font-style:italic;">Έχει ο Θεός</span>" σε ένα τελάρο θα κεντήσω<br /><br />Γιούλια και κρίνα θα στολίσω το περβάζι σου<br />Σε μάρμαρο λευκό κι αστραφτερό<br />Χρώμα γαλάζιο θα βάψω το πατζούρι σου<br />Και μ' Άγιο Φως θα φτιάξω ένα σταυρό<br /><br />Τάμα θα κάνω μια βροχή για να ποτήσει<br />δύο κουπιά στη χάρη του Άη Λια<br />για να θεριέψει και ελπίδα να χαρίσει<br />η νιόφυτη του κήπου σου ελιά<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-3979418257998669763?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-39354567597444275992009-10-12T10:41:00.001+03:002009-10-12T10:43:17.530+03:00Να αναζητάς κάθε φορά την πρώτη σου φορά<br />Την ηδονή του στάθηκα όρθιος<br />Του "άνω Θρώσκω"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-3935456759744427599?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-46845179087054490262009-08-28T19:30:00.002+03:002009-08-28T19:49:38.201+03:00Σα βάρκα στην ακτή είναι γερμένη<br />μονάχη η ζωή και περιμένει<br />ένα βαρκάρη βόλτα να την πάει.<br />Μελαγχολεί και κάθε βράδυ ξενυχτάει.<br /><br />Την τρώει κάθε βράδυ το αγιάζει<br />μα εκείνη υπομένει, δεν πειράζει,<br />λίγο ακόμα και κάποιος θα φανεί<br />και ας περάσανε τα χρόνια, δε μπορεί!<br /><br />Θέλει το κύμα στα πλευρά της να ακουμπήσει,<br />θέλει κι η πρύμνη της τη θάλασσα να σκίσει<br />κι είτε φυσάει, είτε βρέχει, δεν τη μέλει<br />Μόνο βαρκάδα η ζωή να πάει θέλει<br /><br />Και άμα στραβώσει και νερά αν τύχει μπάσει,<br />στον προορισμό της άμα τύχει και δε φτάσει<br />δεν τηνε νοιάζει, πώς το λένε, δεν τη μέλει!<br />Να πάει ταξίδι η ζωή μονάχα θέλει!<br /><br />Το μόνο πράγμά που δίχως άλλο θα απαιτήσει<br />είναι ο βαρκάρης της να θέλησε να ζήσει<br />με λεβεντιά η καρδιά του να χτυπάει<br />για να ναι άξιος βαρκάδα να την πάει!<br /><br />Πολλοί ως τα τώρα καπετάνιοι πλησιάσαν <br />στο πρώτο σύννεφο όλοι-μα όλοι τους - δειλιάσαν!<br />κι όσο τη βάρκα στην ακτή ο ήλιος καίει<br />τόσο η ελπίδα για ταξίδι παραπαίει!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-4684517908705449026?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-50161988999954156662009-01-26T19:19:00.002+02:002009-01-26T19:19:01.186+02:00Πρόσεχε αγόρι μου γλυκό τα όνειρά σου<br />Γιατί πολύ τρομάξανε τον κόσμο αυτό<br />Σκόρπισες ολούθε τα πολύχρωμα άλογά σου<br />Και στις κολώνες παίζουνε κρυφτό<br /><br />Σε κάθε κίνησή σου φεύγει χρώμα<br />Βάφεις τους γκρίζους τοίχους θαλασσί<br />Κίτρινο, κόκκινο και λίγο λαχανί ακόμα<br />Πράσινο, μπλέ, λιλά, πορτοκαλί!<br /><br />Ανοίγεις τα χεράκια σου κι ελευθερώνεις<br />Σπουργίτια, περιστέρια και παγώνια<br />Μες τις βιτρίνες ψάρια κολυμπάνε<br />Και τα ραδιόφωνα κατέλαβαν αηδόνια<br /><br />Σκάνε γελάκια στα παρμπρίζ των αμαξιών<br />Κι οι οδηγοί απορημένοι σταυροκοπιούνται<br />Φυτρώνουνε λουλούδια στις κόχες των αυτιών<br />Και οι πιο ρεαλιστές τρομοκρατούνται<br /><br />Ο κόσμος γύρω έντρομος κοιτάζει<br />Ποιος τους χαλάει την μονοτονία;<br />Ποιος τον ασπρόμαυρο κόσμο τους ταράζει<br />Και ωστόσο υπάρχει αρμονία;<br /><br />Κι εγώ χαμογελώ κάτω απ’το γείσο<br />Και μες τα σπλάχνα μου αγόρι μου σε κρύβω<br />Και μέσα απ’ τα πολύχρωμα όνειρά σου<br />Παιδί ξανά κατάφερα να γίνω!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-5016198899995415666?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-65299945830372210762009-01-22T09:58:00.000+02:002009-01-22T09:59:45.556+02:00Μια λέξη ξεχασμένη<br />Πρόχειρα γραμμένη με μελάνη σπάνια και ακριβή<br />Στην άκρη μιας σελίδας αγωνιά…<br />Μια λέξη ξεψυχάει στην ώα μιας σελίδας<br />Ενός τόμου, ενός βιβλίου κάποτε πολυδιαβασμένου<br />Τώρα αφημένο σε παλαιοπωλείου ράφι,<br />Σκονισμένο, υγρό, σκοτεινό.<br />Σχεδόν τριάντα χρόνια χέρι δεν άπλωσε πάνω του.<br />Το σκούρο και σοβαρό του εξώφυλλο<br />Κανέναν δεν συγκίνησε.<br />Ο καθαρευουσιάνικος και αυστηρός του τίτλος,<br />Ο κάποτε με χρυσά γράμματα<br /> Και τώρα, τώρα σαν σκουριασμένος να αιωρείται,<br />Δεν στάθηκαν εδώ και χρόνια σημείο κάποιου ενδιαφέροντος.<br />Κι η λέξη απελπισμένη πια<br />Τώρα που αποπνέει<br />Ψάχνει μες τις σελίδες κάπου να κρατηθεί<br />Μια άλλη λέξη να ταιριάξει<br />Ψάχνει μια πρόταση να γαντζωθεί.<br />Μια νέα έστω έννοια να μείνει.<br />Γραπώνεται στο κιτρινισμένο φόντο της σελίδας<br />Προσπαθεί η ίδια να προφέρει τις συλλαβές της<br />Έστω να τις ψιθυρίσει<br />-Δυο συλλαβές όλες κι όλες-<br />Μα οι λέξεις δεν έμαθαν να μιλούν<br />Μόνο να προφέρονται…<br /><br />Κάτι καινούριες λέξεις μονάχα<br />Ξενόφερτες ή απλουστευμένες<br />Χωρίς στολίδια, όπως λάμδα ή όπως δέλτα,<br />Χωρίς καν στίξη, όπως θέλεις πρόφερέ τες,<br />Καμαρώνουν να ηχούν<br />Και να αντηχούν σε τοίχους και σε ράφια<br />Που γνώρισαν μεγάλη ευγλωττία…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-6529994583037221076?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-55214935414516050002009-01-14T08:43:00.000+02:002009-01-14T08:43:00.435+02:00Τώρα κατάλαβα σπλάχνο τι πάει να πει<br />Τώρα που είσαι κομμάτι από τα σωθικά μου<br />Που κάθε χτύπος της δικής σου της καρδιάς<br />Αντανακλάει ηλιαχτίδες στη ματιά μου<br /><br />Τώρα κατάλαβα τύψεις τι πάει να πει<br />Που δεν προσπάθησα λιγάκι παραπάνω<br />Μόνο για σένα μικρό μου αγγελούδι<br />Τον κόσμο αυτό λίγο καλύτερο να κάνω<br /><br />Τώρα κατάλαβα ευθύνη τι θα πει<br />Που κάθε κίνησή μου ως τα τώρα<br />Χάραζε κάτι απ' τη δική σου τη ζωή<br />Κλειστά πακέτα από δώρα<br /> που θα λαμβάνεις πού και πού...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-5521493541451605000?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-88317689159546830962008-12-31T19:31:00.005+02:002009-01-04T09:07:56.569+02:00Δε σας ζητώ τον οίκτο σας<br />Ζητώ την ανθρωπιά σας<br />Μη <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">στρέφετε</span> το βλέμμα σας<br />Μην κλείνετε τα αυτιά σας<br /><br />Δε σας ζητώ να αλλάξετε<br />Ζητώ να θυμηθείτε<br />Γιατί το 'χετε μέσα σας<br />Κι απλά το αγνοείτε<br /><br />Το μόνο που σας ζήτησα<br />- μα ακούστε με λιγάκι -<br />Είναι να δω στο βλέμμα σας<br />Εκείνο το παιδάκι<br /><br />Που έλεγε τα κάλαντα<br />Μόνο για να κερδίσει<br />Μία ζεστή ανάμνηση<br />Να έχει να γυρίσει<br /><br />Εκείνο που αποστρέφεται<br />Ο νέος εαυτός σας<br />Λες και ποτέ δεν ήτανε<br />Κομμάτι αυτό δικό σας<br /><br />Το μόνο που σου ζήτησα<br />- μη σκύβεις το κεφάλι -<br />Είναι πριν <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">να'ναι</span> πια αργά<br />Παιδί να γίνεις πάλι<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-8831768915954683096?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-23359730665491057262008-11-19T18:49:00.004+02:002009-01-08T07:41:31.355+02:00<div style="text-align: center; font-style: italic;">Α, ρε Πατρίδα γλυκιά κι αυστηρή<br />Καλά που το λένε με μάνα πως μοιάζεις<br />Με μία αγκάλη ζεστή κι αλμυρή<br />Τη μια κανακεύεις, την άλλη προστάζεις<br /><br />Τεχνάσματα φτιάχνεις πως πια δε βαστάς<br />και τρέχω κοντά σου μα σε προλάβω<br />Πιο νέα σε βρίσκω να με ξεγελάς<br />Μα δε μετανοιώνω, κάτι θα λάβω</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-2335973066549105726?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-45834449210011815552008-10-25T08:39:00.002+03:002008-11-15T10:51:29.464+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_5jTrKVv4yyg/SR6Nh7hU9BI/AAAAAAAAAHk/snSV-XjeK-c/s1600-h/DSC00016.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_5jTrKVv4yyg/SR6Nh7hU9BI/AAAAAAAAAHk/snSV-XjeK-c/s320/DSC00016.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268804228122735634" border="0" /></a><br /><br />Μια συμβουλή αγάπη μου<br />Λίγο πριν βγεις στον κόσμο<br />Για να ανθούν στο διάβα σου<br />Βασιλικό και δυόσμο<br /><br />Ποτέ στο πλήθος μην χαθείς<br />Πάντα να ξεχωρίζεις<br />Για ήρωες και είδωλα<br />Αυτούς να μην γνωρίζεις<br /><br />Να έχεις το χαμόγελο<br />Για όπλο και για ασπίδα<br />Στα μαύρα και στα άραχνα<br />Να είσαι εσύ η ελπίδα<br /><br />Ποτέ να μην συμβιβαστείς<br />Μην σκύψεις το κεφάλι<br />Και να τολμάς να ονειρευτείς<br />Μα όχι «ζωή μεγάλη»<br /><br />Εχθρούς ποτέ μη φοβηθείς<br />Αγάπη να τους δίνεις<br />Με τύψεις την ψυχούλα σου<br />Ποτέ να μη βαρύνεις<br /><br />Να ξέρεις βλάκα θα σε πουν<br />Και μαλθακό κι ονειροπόλο<br />Τα λόγια τους μη φοβηθείς<br />θα ’ναι από ζήλεια κι από φθόνο…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-4583444921001181555?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-30666708512986086762008-09-25T10:58:00.001+03:002008-09-25T10:58:47.780+03:00Έσβηνες τα άστρα ανάμεσα στα δάχτυλά σου<br />Ένα ένα, αργά αργά, σα να ήτανε κεριά<br />Κάπνιζαν λίγο ακόμα τα όνειρά σου<br />Ψήλωνε ο λιγνός καπνός στην καταχνιά<br /><br />Έπεφτες έπειτα σε ένα στιλπνό σεντόνι<br />Και δεν ξεχώριζε το κάτασπρο κορμί<br />Εσύ και το φεγγάρι τώρα μόνοι<br />Σε μία αναμέτρηση παλιά κι ερωτική<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-3066670851298608676?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-60348045278725767452008-08-18T13:52:00.001+03:002008-08-18T14:07:28.044+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_5jTrKVv4yyg/SKlX1EM3LmI/AAAAAAAAAHM/blNEAbPvun8/s1600-h/PicassoGuernica.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235812610967285346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_5jTrKVv4yyg/SKlX1EM3LmI/AAAAAAAAAHM/blNEAbPvun8/s320/PicassoGuernica.jpg" border="0" /></a><br /><div>Τι βγήκες στο παράθυρο γυναίκα;<br />Τόσο αλλόκοσμα σου φάνηκαν όλα αυτά;<br />Ποια οσμή ζεστού αίματος σε οδήγησε ως το μάνταλο;<br />Το κλάμα ποιας μάνας σε έφτασε ως το πρεβάζι;<br />Ποιου γιου σου, ποιου κύρη σου και ποιου εραστή η προσφώνηση ως το παράθυρο σε φέραν;<br /><br />Ήταν κραυγή, όχι προσφώνηση, κραυγή έρημη μάνα, κυρά και ερωμένη…<br />Κραυγή απελπισμένη, γιατί δεν σ’άφησαν να πολεμήσεις<br />Γιατί δε σ’άφησαν να αντισταθείς.<br />Τα στήθη σου δεν πρόκαμες να τα προτάξεις<br />Και ηρωικά κι αντρίκια να πεθάνεις<br />Καθώς σε δίδαξε η ιστορία<br />Ήθελες μόνο να μπορούσες να κοιτάξεις προς τον ουρανό<br />Την ώρα που αποφάσισαν οι άνανδροι να πολεμήσουν<br />Μα το βλέμμα κείνη την ώρα ήτανε στο τσουκάλι,<br />Το βλέμμα ,απροετοίμαστο, δεν ήταν παρά στη ρώγα που βυζαίνει το μωρό<br />Το βλέμμα είχε μείνει μια στιγμή στο ποτισμένο χώμα που μοσχοβολούσε<br />Ανάμεσα στο μάτι της βελόνας και σε μια κλωστή<br />Το βλέμμα είχε σφαλίσει σε ένα φιλί αποχαιρετισμού<br /><em>«να φύγεις αγάπη μου, να πας να πολεμήσεις και να γυρίσεις ήρωας…»<br /></em><br />Και τώρα, σαν μια στιγμή μονάχα μακριά,<br />Το ολόδικό σου βλέμμα να αιωρείται από το κούφιο σου παράθυρο, γυναίκα,<br />Να αιωρείται πάνω από μέλη τόσο γνωστά<br /><span style="font-family:georgia;">-κείνο το χέρι δεν είναι που πρώτο μού χάιδεψε όλο έρωτα τα μαλλιά;<br />Μα, όχι, όχι, είναι εκείνο που μια φορά παιδί που έπεσα,<br />Απλώθηκε όλο αγάπη να με σηκώσει!<br />Τι λέω… τώρα που απλώνω το φανάρι πόσο ξεκάθαρο μου είναι…<br />Είναι εκείνο το χέρι που χτες ακόμα μου άπλωσε για βοήθεια,<br />Κι εγώ στάθηκα να βοηθήσω<br />Κείνο το χέρι που με τόση δύναμη κάτω με τράβαγε<br />Και έσκυβα και προσπαθούσα να σηκώσω με κόπο<br />Και μελανιάζανε στο σφίξιμο τα δάχτυλα<br />Και τα κατάφερα, κι εγώ και το χέρι, όρθιοι να σταθούμε<br />Κατάκοποι, μα ευτυχισμένοι που άσκοπα δεν ιδρώσαμε…<br />Εκείνο το χέρι είναι<br /><br />Άσκοπα; Αυτός ήταν ο σκοπός;….<br /></span><br /><br />Η Άνοιξη έτρεξε προς την γειτονιά μας<br />Με όλα της τα λούλουδα και τα τραγούδια στο καλάθι<br />Μα τρόμαξε…πού ήταν τόσον καιρό;<br />Έσκυψε ντροπιασμένη το κεφάλι<br />Μάζεψε τους λεμονανθούς από το ματωμένο χώμα<br />Και έφυγε βουβή με μάγουλα μουτζουρωμένα από τη στάχτη….<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-6034804527872576745?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-25702354407023348752008-07-16T22:19:00.000+03:002008-07-16T22:20:29.708+03:00Το όνομα μιας μούσας μου χρεώσανε<br />Σχεδόν μου το φορτώσανε<br />Πάρ’το και γράψε<br />Στο διάβα σου ό,τι στέκει<br />Με ρίμα κάψε<br />Μη φοβηθείς!<br /><br />Προχώρα και κατάμουτρα να χαίρεσαι<br />Στριφνών μωρών στην σκέψη<br />Να μην στέκεσαι<br />Την ποίηση για λάβαρό σου κράτα<br />Κι ευθεία περπάτα<br />Να αντισταθείς!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-2570235440702334875?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-78295779725353592562008-06-30T23:21:00.001+03:002008-06-30T23:21:50.865+03:00Να απλώσω το χέρι μου πατρίδα να σε αγγίξω<br />Και να μυρίσω θυμάρι και αλισφακιά<br />Να κλείσω τα μάτια μου εικόνα να κρατήσω<br />Να μην την ξεθωριάζει η ξενιτιά..<br /><br />Να απλώσω τα χέρια μου πατρίδα και να γίνω<br />Κλίμα, ελιά ή και αμυγδαλιά<br />Μέσα στη χούφτα σου τη θάλασσα να πίνω<br />Σα να ‘ταν ιερή μεταλαβιά<br /><br />Να απλώσω το βήμα μου πατρίδα να πατήσω<br />Σοκάκι ηλιόλουστο μα δροσερό<br />Να ανοίξω πατζούρι γαλάζιο να αντικρίσω<br />Δυόσμο, γεράνι και βασιλικό<br /><br />Να ανοίξω την καρδιά μου πατρίδα να μιλήσω<br />Για όλα όσα απλόχερα μου χάρισες εσύ<br />Με ένα μειδίαμα να σε αποχαιρετήσω<br />Υπόσχεση να δώσω για επιστροφή<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-7829577972535359256?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-57282118403259686862008-06-14T17:14:00.000+03:002008-06-14T17:15:15.384+03:00Αυτά μουρμούραγε μια μάνα, μια γιαγιά<br />Που ήταν τα μάτια της πιο ξέθωρα απ’ τον ήλιο<br />Μα είχανε κάτι απ’ τη δική του τη φωτιά<br />Δεν ήταν βλέμμα γερασμένο, άδειο, στείρο<br /><br /><em>Θάλασσα , κόρη μου , η ζωή και μείς περνάμε<br />Πάνω απ’ τα κύματα χωρίς να τη γευτούμε<br />Μες την αλμύρα της μισούμε κι αγαπούμε<br />Πα στην πνοή της κοιμόμαστε, ξυπνούμε<br /><br />Θάλασσα , κόρη μου, η ζωή και ξεγλιστράει<br />Μέσα απ’ τα δάχτυλα, δε λέει να σταθεί<br />Μόνο τ’ αλάτια της αφήνει στο πετσί<br />Για να ψηθούμε και ακμαίοι να μπορούμε<br /><br />Λίγοι αυτοί στα βάθη που βουτούνε<br />Λιγότεροι όσοι ξαναβγαίνουν στον αφρό<br />Μα τότε λόγια ακατανόητα μιλούνε<br />Και νοσταλγούνε μαρασμένοι το βυθό<br /><br />Ψάχνουν αέναα στεριά να αναπαυθούν<br />Μα είναι μύθος και αρνιούνται να πιστέψουν<br />Ακούν σειρήνες και τυφλά ακολουθούν<br />Ψάχνουν ηγέτη καπετάνιο να τον στέψουν</em><br /><br />Αυτά μουρμούραγε μια μάνα, μια γιαγιά<br />Μία φιγούρα από γκραβούρα λες βγαλμένη<br />Που προσωνύμια της ταιριάξανε πολλάΈνα μονάχα δεν της πήγε…βολεμένη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-5728211840325968686?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-14055571707430873922008-06-04T18:13:00.002+03:002008-06-04T18:14:32.640+03:00Ώρα φθαρμένη<br />και μια ειμαρμένη<br />σου χαμογελα<br /><br />Κοιτάει να παίξει<br />την μοίρα να πλέξει<br />βασανιστηκά<br /><br />Σου πλέκει μια πίκρα<br />καινούρια, δική σου<br />κι απλά στην πετά..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-1405557170743087392?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-59754135248261827822008-05-08T09:29:00.000+03:002008-05-08T09:30:31.353+03:00<div align="center"><em><span style="font-family:times new roman;">Έλα να αφήσεις στο σεντόνι μου<br />Ιδρώτα για αγίασμα<br />Και να υμνήσεις έρωτα<br />Με τ’ αναφιλητά<br />Κι εγώ χορδή στα χέρια σου<br />Θα πάλλομαι αξημέρωτα<br />Να γεύομαι το πάθος σου<br />Με μάτια ανοιχτά!</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-5975413524826182782?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-1406113757482229282008-05-03T10:54:00.001+03:002008-05-03T10:54:42.752+03:00Εκεί στα αβαθή περιπλιανέσαι<br />Χαμένος απ’ τους όλους που σε θέλαν<br />Πριν από λίγο άρχισες να λησμονιέσαι<br /><br />Μικρός και ανίδεος πηγαίνεις<br />Δεν άκουσες καμία συμβουλή<br />Το νήμα της ζωής σου μόνος ξαίνεις<br /><br />Κρατάς μια δάδα που φωτίζεται<br />Από όνειρα, ελπίδες και ιδανικά<br />Ο δρόμος σου από το φως αυτό ορίζεται<br /><br />Είναι τα βήματά σου κάπου-κάπου<br />Διστακτικά και αβέβαια μικρέ μου<br />Όμως το βλέμμα σταθερό στο μαύρο του τελμάτου<br /><br />Νόμιζες βρήκες την αλήθεια<br />Σε άσπρες σκόνες και ναρκωτικά<br />Αχ! -είπανε πολλοί-αυτή η κακή συνήθεια!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-140611375748222928?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-9839308426698188422008-04-25T09:56:00.001+03:002008-04-25T09:56:42.543+03:00Χόρευε η κουρτίνα στο παράθυρο<br />Κι ερωτοτροπούσε με τ’αγέρι<br />Κάθε της κλωστούλα ερωτεύτηκε<br />Σένα κεντημένο περιστέρι<br /><br />Άνθιζε στον κήπο γιασεμί<br />Στο τραπέζι φρούτα στο πανέρι<br />Μύριζε η κουζίνα μας ψωμί<br />Κι έφτανε σχεδόν το μεσημέρι<br /><br />Έτριξε η αυλόπορτα και στάθηκες<br />Κι άπλωσες το χέρι να μου πεις<br />Μα όπως ήρθες άξαφνα έτσι χάθηκες<br />Όπως την ομίχλη της βροχής<br /><br />Χόρευε η κουρτίνα στο παράθυρο<br />Κι ερωτοτροπούσε με ένα αστέρι<br />Ένα μου έμεινε παράπονο<br />Που φύγε γοργά το μεσημέρι…<br /><br />Στην Νταϊάνα…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-983930842669818842?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-81019602751025296152008-04-18T23:13:00.001+03:002008-04-18T23:13:49.934+03:00Δεν είναι η θάλασσα που πάλλεται τα κύματα<br />Είναι η καρδιά μου που ξεσπάει σε σκιρτήματα<br />Πότε θεριεύει και σε βράχια αλυχτάει<br />Κι άλλοτε πάλι με σελήνη ξενυχτάει<br /><br />Δεν είναι σύννεφο στον ουρανό που τρέχει<br />Είναι το βλέμμα μου που μια στιγμή δεν στέκει<br />Ψάχνει να βρει το χρώμα να κουρνιάσει<br />Χρώμα δε διάλεξε, ποτέ δε θα ησυχάσει<br /><br />Δεν είν’ μπουμπούκι τριαντάφυλλου που άνθισε<br />Είναι η ψυχή μου που σε μια στιγμή ξεσπάθωσε<br />Γδύθηκε όμορφη και ήρθε να χαρίσει<br />Ένα τραγούδι τη ζωή για να υμνήσει!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-8101960275102529615?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-31210382485400902942008-04-18T10:11:00.002+03:002008-04-18T10:11:45.766+03:00Θεέ μου, πώς θα το πιω πάλι και αυτό το ποτήρι;<br />Μπροστά μου απλώνεται σκοτεινό και ατέλειωτο το τραπέζι με τα ποτήρια.<br />Πώς θα το πιω πάλι;<br />Μώρανέ με Θεέ μου, αν χρειαστεί, μώρανέ με να μην καταλάβω τη στιφάδα και την πίκρα του…<br />Δίπλα μου στέκονται σε παλιοκαιρισμένο ταμπλά τα άδεια ποτήρια, τα ως τα τώρα πιωμένα, αλλά καθόλου παρηγοριά δεν είναι<br />Άντεξα τότε;<br />Δεν ξέρω…<br />Και αυτή η βαθιά ρυτίδα στο μέτωπο; Από την προσπάθεια να τα πιω είναι;<br />Ναι, σαν να θυμάμαι κάτι τώρα…ναι, από τότε…<br />Πώς να το πιω ετούτο το ποτήρι;<br />Στο τραπέζι επάνω απλώνονται δεκάδες άλλα ποτήρια<br />Αλλά ας μην τα κοιτώ καλύτερα<br />Ας συγκεντρωθώ στο ένα, σε αυτό που πρέπει τώρα να πιω<br />Αχ! Όχι!<br />Δεν μπορώ!<br />Ζαρώνομαι λες και αν μικρύνω το εμβαδόν μου, θα ναι μικρότερη η πίκρα<br />Έλα Εαυτέ, στάσου δυνατή πάλι! Μπορείς όπως μπόρεσες!<br />Μα ποιον πάω να ξεγελάσω;<br />Μώρανέ με!...<br />Ακόμα θυμάμαι το πρώτο ποτήρι…<br />Δεν άλλαξε η γεύση του από τότε<br />Μα ούτε και συνηθίζεται…<br />Λιγότερο πικρό ή λιγότερο εύκολο κανένα δε θυμάμαι…<br />Αυτή η κανάτα ποτέ δε αδειάζει<br />Όλο και κάποιο ποτήρι γεμίζει<br />Με αυστηρή συχνότητα<br />Τώρα…τώρα…τώρα….<br /><br />Μώρανέ με….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-3121038248540090294?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-80591043058463489102008-04-11T10:23:00.001+03:002008-04-11T10:25:17.525+03:00στέρφα η μήτρα μου και τριγυρνάει<br />πρόστυχη αγία χωρίς ιερό<br />σε κάθε κατώφλι που σταματάει<br />το νοικοκύρη τον κάνει θεό<br /><br />γύφτισσα η σκέψη μου ζητάει ρεγάλο<br />δως μου ένα ψέμα τη μοίρα να δω<br />και δε ζητάει σπουδαίο ή μεγάλο<br />μια χούφτα σιτάρι και λίγο νερό<br /><br />πόρνη η ψυχή μου αναζητάει<br />ένα στιχάκι για εραστή<br />στο μαξιλάρι μια νότα να αφήσει<br />μήπως και πάρει στιγμής ηδονή<br /><br />αν είναι σαβάνα ή στέπα δεν θυμάμαι<br />στην καρδιά μου τι φύτρωσε δεν το γνωρίζω<br />αν βρέχει ή αν χιονίζει δεν αισθάνομαι<br />κανένα θέλω μου πια δεν ορίζω<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-8059104305846348910?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-18331583766820297972008-04-09T12:25:00.000+03:002008-04-09T12:26:11.450+03:00Στα γυάλινα μάτια σου με κάλεσες απόψε<br />Κι εγώ,<br />Στην αρχή δειλά,<br />Μα μετά με λίγο περισσότερο θάρρος<br />Πέρασα την κρυστάλλινη πόρτα τους<br />Και να λούσω πήγα<br />Τα ξανθά ακόμη μαλλιά μου<br />Στο ποτάμι του έρωτά τους…<br /><br />Και ο Ήλιος των ματιών σου.<br />Καυτός,<br />Γλυκός,<br />Νοσταλγικός,<br />Μου βάρυνε τα μάτια<br />Και έγειρα να κοιμηθώ<br />Στις όχθες του<br /><br />Και όταν αργά,<br />Ανάλαφρα,<br />Έκλεισες τα βλέφαρά σου<br />Να μη ξυπνήσω,<br />Γέμισε ο ουρανός με αστέρια<br />Και ένα χλωμό φεγγάρι<br />-η σκέψη σου-<br />Να προσέχει τον ύπνο μου,<br />Να χρωματίζει τα όνειρά μου,<br />Εκεί που μου ορκίστηκες<br />Να μην κλάψεις ποτέ<br />Μη και φύγω<br />Μαζί με κάποιο δάκρυ<br />Και με χάσεις…<br /><br />Και είπες<br />όσο και αν πονάς<br />Θα γελάς ατελείωτα<br />Και θα κοιτάζεις τη βροχή όταν λυπάσαι<br />Για παρηγοριά<br />Μα δε θα κλάψεις<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-1833158376682029797?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-40580916058099896592008-04-09T12:24:00.000+03:002008-04-09T12:25:38.177+03:00Μη ρωτάς τώρα που κλαίω<br />Για τα δάκρυα της σιωπής<br />Όσα μου έμαθες να λέω<br />Σου ζητάω εσύ να πεις<br /><br />Μη ρωτάς για την ψυχή μου<br />Που πεθαίνει μες τον Άδη<br />Ήσουν φως μες τη ζωή μου<br />Και είσαι τώρα εσύ σκοτάδι<br /><br />Κράτησέ με πριν τελειώσω<br />Πριν χαθώ και ξεχαστώ<br />Τάμα ανάβω μια λαμπάδα<br />Στης αγάπης το θεό<br /><br />Μη ρωτήσεις πού θα πάω<br />Μόνο σφικτά να με κρατάς<br />Μη φοβάσαι, δε ρωτάω<br />Αν ακόμα με αγαπάς<br /><br />Γιατί ξέρω πως η αγάπη<br />Είναι λέξη ιερή<br />Και σαν λειώσει η λαμπάδα<br />Θα χαθεί<br /><br />Όπως χάθηκαν ελπίδες<br />Όνειρα εφηβικά<br />Τα θυμάσαι; Μου τα είπες<br />Μια ξάστερη βραδιά<br /><br />Τώρα όμως πριν ξεχάσεις<br />Μια υπόσχεση στερνή<br />Στη θυμίζω να την κάνεις<br />Πριν η ελπίδα μου χαθεί<br /><br />Το φεγγάρι μου είχες τάξει<br />Ένα βράδυ από τα παλιά<br />Πριν το τέλος μου χαράξει<br />Φόρα το μου στα μαλλιά<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-4058091605809989659?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-28478455653867188302008-04-09T12:23:00.002+03:002008-04-09T12:24:15.593+03:00Στη σιωπή που βυθίζομαι βρίσκεσαι πάντα<br />Είσαι εκεί και τραγουδάς<br />Πότε για μένα, πότε για σένα<br />Όμως πάντα τραγουδάς<br />Σαν παιδί με γυρεύεις, με κράζεις<br />Μάνα σου είμαι μου λες<br />Με ρωτάς πού ταξιδεύω πάλι<br />Και δε σου απαντώ<br />Αχ! Να’ξερες<br />Πάντα σε σένα βρίσκομαι<br />Πάντα<br />Σε έχω κλείσει μέσα μου<br />Σε μια κρυφή επιθυμία<br />Στο πιο άχρωμο όνειρό μου<br />Που ποτέ δεν ξημερώνει<br />Είσαι μέσα στο στήθος μου<br />Τον μισό σε έχω βάλει μπρος από την καρδιά μου<br />Να μη με πληγώνουν<br />Ο άλλος μισός βρίσκεται πίσω της<br />Σε κρύβω<br />Κρύβεσαι<br />Είσαι πάντοτε μέσα μου<br />Το χέρι σου παίζει πίσω από τα μαλλιά μου<br />Το χείλι σου σε ένα απραγματοποίητο φιλί<br />Τα μάτια σου πίσω από τα βλέφαρά μου<br />Τα λόγια σου γύρω από ένα σ’αγαπώ…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-2847845565386718830?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-55327807815925982702008-04-09T12:21:00.000+03:002008-04-09T12:22:11.208+03:00Όταν σβήνω το φως<br />Αλλόκοτες σκέψεις περνάνε από το μυαλό μου<br />Λέξεις μετέωρες<br />Που δένουν μεταξύ τους<br />Όπως τα αστέρια<br />Που τόσο διαφορετικά<br />Και μακρινά μεταξύ τους<br />Φτιάχνουν το στερέωμα<br /><br />Όταν σβήνω το φως<br />Κάτι μέσα μου σιγοτραγουδάει<br />Ένα αρχαίο κινέζικο τραγούδι<br />Μια μελωδία που κάπου έχεις ξανακούσει<br />Αλλά δε θυμάσαι πού<br />Σαν τις γνώσεις που από πάντα είχαμε<br />Και τις ονομάσαμε ένστικτο<br /><br />Όταν σβήνω το φως<br />Πάλλονται γύρω μου οι αναμνήσεις<br />Οι πιο κοντινές ζευγαρώνουν με αυτές<br />Τις τόσο ξέθωρες, τις τόσο μπερδεμένες<br />Που δεν είσαι σίγουρος πια<br />Αν ήταν όνειρο ή όχι<br /><br />Όταν σβήνω το φως<br />Μια έγγεια γεύση έρχεται στα χείλη μου<br />Γεύση σαν το πρώτο «πονάω»<br />Εκείνο που δε είπες,<br />Που δεν τόλμησες να παραδεχτείς<br />Μα σίγουρα ένοιωσες<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-5532780781592598270?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-56282315957479970912008-04-09T12:20:00.003+03:002008-04-09T12:44:18.415+03:00Ζηλεύεις και προσπαθείς να με κάνεις να ζηλέψω<br />Πονάς και προσπαθείς να με κάνεις να πονώ<br />Όμως εγώ θα αδιαφορώ, θα σε παιδεύω<br />Γιατί όποιος αγαπά παιδεύει<br />Κι εγώ σε αγαπώ<br /><br />Όταν θα μ’αγαπήσεις πιο πολύ<br />Και δε θα ζεις για άλλον κανένα<br />Όταν θα με ζητάς μέσα στη βροχή<br />Και όταν θα ανήκεις μόνο σε μένα<br />Τότε μόνο θα πάψω να σε τυραννώ<br />Γιατί όποιος αγαπά παιδεύει<br />Κι εγώ σε αγαπώ<br /><br />Ζηλεύεις και σου ξεφεύγουν λόγια πικρά<br />Πονάς και όλο αναστενάζεις<br />Όμως εγώ θα σου γλυκομιλώ, θα σε νταντεύω<br />Γιατί με ότι παίδεψα από πάντα μοιάζεις<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-5628231595747997091?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-74396886000569888052008-04-09T12:20:00.001+03:002008-04-09T12:20:27.882+03:00Νοτιοδυτικά του μυαλού μου<br />Ανατολικά της καρδιάς μου<br />Στο ναδίρ της ψυχής μου<br />Στο κέντρο του εγώ μου<br />Εκεί έχεις κουρνιάσει<br /><br />Και δεν ξέρω πια να λέω όχι<br />Δεν ξέρω να μισώ<br />Δεν ξέρω ούτε να κάνω πίσω<br />Μονάχα να αγαπώ και να προχωρώ<br />Σε ένα αύριο για σένα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-7439688600056988805?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-57831318141226163612008-04-09T12:15:00.001+03:002008-04-09T12:15:56.213+03:00<div align="center">Μακριά από δω<br />Πέρα από αυτόν τον πλανήτη<br />Από έναν άλλο κόσμο<br />Σαν από όνειρο<br />Έρχεται η φωνή σου<br />Ό,τι και αν πει<br />Ό,τι και αν εννοήσει<br />Ό,τι και αν τραγουδήσει<br />Είναι μαγικό<br />Γλυκό<br />Αληθινό<br />Σαν παλιό σάλι<br />Ξεχασμένο σε μια σοφίτα σκονισμένη<br />Υγρή<br />Που σαν μπαίνεις μέσα αναριγάς<br />Από τη μυρωδιά της θύμησης<br /><br />Κι όταν μου λες πόσο με αγαπάς<br />Βγαίνει μέσα από τα λουλούδια<br />Και είναι γεμάτα χρώματα από κρινάκια και αζαλέες<br />Χρώματα από καλοκαιρινά βράδια<br />Και φθινοπωρινές, νοτισμένες από τα πρωτοβρόχια αλάνες<br /><br />Και όλο αρώματα που δανείζεται<br />Από ρόδα και υακίνθους<br />Αρώματα από μάνγκο και παπάγιες<br />Και ένα άγνωστο λευκό λουλούδι<br /><br />Έχει ήχους από γάργαρα ποταμάκια<br />Και εξωτικά μικρά πουλιά το κελαηδάνε<br />Και ο αέρας που κρύβεται στις καλαμιές<br />Ήχους από κύματα που ξεψυχούν σε πολύχρωμα χαλίκια<br />Αλκυόνες που θυμούνται την άνοιξη και την τραγουδάνε<br /><br />Νοιώθω για σένα άρα σε αγαπώ<br /><br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-5783131814122616361?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-62698445712441524092008-04-09T12:13:00.002+03:002008-04-09T12:15:04.047+03:00<div align="right">Κάθε στιγμή που περνάει<br />Είναι και ένας αιώνας που σκοτώνω<br />Ώσπου να έρθω κοντά σου<br /><br />Κάθε στιγμή που περνάει<br />Μια νέα χαρά<br />Για το κατόρθωμά μου αυτό<br /><br />Η κάθε μέρα που φεύγει<br />Μια νέα ελπίδα<br />Πως θα σε δω συντομότερα<br /><br />Μοιάζουν τόσο λίγες οι μέρες<br />Και ο χρόνος μοιάζει τόσο ασήμαντος<br />Σα να είμαστε κιόλας μαζί<br /><br />Γι’αυτό υπάρχω ακόμα…</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-6269844571244152409?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-19192505422376421762008-04-09T12:13:00.001+03:002008-04-09T12:13:46.668+03:00<div align="center">Ψάχνω μία λέξη για να κρατηθώ από αυτήν και να αρχίσω<br />Ψάχνω μια μούσα να με εμπνεύσει και να γράψω<br />Κοιτάζω γύρω μου για να βρω την αφορμή της επιθυμίας μου<br />Και βρίσκω τη μοναξιά δίπλα μου<br />Δίπλα στο παράθυρο και μου γνέφει<br /><br />«Έλα! Ήρθε η ώρα» μου λέει<br />«φεύγουμε!»</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-1919250542237642176?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-14794367133274433252008-04-09T12:12:00.000+03:002008-04-09T12:13:14.324+03:00Όποιος είναι ερωτευμένος<br />Είναι και παράνομος συγχρόνως<br />Πετάει συνεχώς στα σύννεφα<br />Και ξεχνιέται της βαρύτητας ο νόμος<br /><br />Όποιος είναι ερωτευμένος<br />Τα πάει χάλια με τα μαθηματικά<br />Για εκείνον ένα και ένα δεν κάνουν δύο<br />Μία και μία κάνουν μια(…καρδιά)<br /><br />Όποιος είναι ερωτευμένος<br />Δεν ξέρει τίποτα από βιολογία<br />Νομίζει πως η καρδιά του είναι<br />Ζωγραφισμένη σε βιβλία<br /><br />Γι’αυτό και όταν είσαι ερωτευμένος<br />Απαγορεύεται αυστηρός να είσαι μαθητής<br />Γιατί σκέψου εσύ να ήσουνα<br />Σε τέτοια τάξη καθηγητής<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-1479436713327443325?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-80177193445129376252008-04-09T12:11:00.000+03:002008-04-09T12:12:33.307+03:00Τώρα που τελειώνουν όλα<br />Και θα αρχίσουν να είναι παλιά<br />Μη γυρίσεις να κοιτάξεις πίσω σου<br />Προχώρα στο δρόμο κοιτώντας μπροστά<br /><br />Και αν κάποιο βράδυ που κοιτάζεις τα άστρα<br />Σου έρθει στη θύμηση κάτι από το χθες<br />Γέλα και σκέψου πως ήσουν παιδί<br />Πως τώρα μεγάλωσες άλλαξες πες<br /><br />Και όταν έρθω κι εγώ στο μυαλό σου<br />Μαζί κι η αγάπη μου η τόσο απλή<br />Μη σκεφτείς πως μεγαλώνοντας άλλαξα<br />Μη σκεφτείς πως ήμουν παιδί<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-8017719344512937625?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-41568041388839413582008-04-09T12:10:00.001+03:002008-04-09T12:10:40.666+03:00<div align="center">Στα μάτια σου βλέπω την άνοιξη<br />Δυο πράσινοι κάμποι<br />Που γίνονται ένας<br />Με μυριάδες κίτρινα κρινάκια<br />Και στη μέση<br />Μία μεγάλη<br />Κόκκινη παπαρούνα<br />Που τη σκορπά ο άνεμος<br />Και τη χωρίζει ξανά<br />Στα δυο σου μάτια<br />Και έρχεται η βροχή<br />Σιωπηλή<br />Ποτιστική<br />Που στάζει<br />Στην καρδιά μου<br />Στα μάτια σου<br />Στις ζωές μας<br />Δεν έχει χώμα να μυρίσει<br />Μυρίζει πέτρα<br />Και θυμάρι<br />Και γκρίζα, ανοιξιάτικη θάλασσα</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-4156804138883941358?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-30454852140560241642008-04-09T12:08:00.000+03:002008-04-09T12:09:25.511+03:00<div align="center">Αλιάετος και ελεύθερος<br />Άπιαστος απ’το πάθος<br />Σαν να ‘σουν πάντα έτοιμος<br />Να σιάξεις κάθε λάθος<br /><br />Η ρώμη σου με τράβηξε<br />σα να’τανε μαγνήτης<br />και τα φιλιά μου έκλεβες<br />σαν να’σουνα αλήτης<br /><br />πόσο να αντέξω η άμοιρη<br />στην αψιά θωριά σου<br />για πόσο ακόμα θα ποθώ<br />για τα γλυκά φιλιά σου!<br /><br />Πάρε με απόψε, το κορμί<br />Κάνε να ανατριχιάσει<br />Στον έρωτα να μη στερείς!<br />Ούτε στιγμή μη χάσει</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-3045485214056024164?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-9738860879344854682008-04-09T12:07:00.000+03:002008-04-09T12:08:13.903+03:00Έμμονη η ιδέα του θανάτου<br />Κουρνιασμένη στα κατάβαθα μιας μαύρης ψυχής<br />Έμμονη και η ιδέα της φυγής<br />Καρφωμένη σε μία νεανική καρδιά<br /><br />Θάνατος και Απελευθέρωση γίνονται ένα<br /><br />Και εγώ στα δεκαεφτά<br />Σοφός γερο-Ζορμπάς<br />Το φοβάμαι το θάνατο<br />Δεν τον καταλαβαίνω<br />Τον θέλω όμως<br />Με απελευθερώνει<br /><br />Θέλω να νοιώσω ελεύθερη<br />Σαν ηλιαχτίδα που ξεγλιστρά<br />Μέσα από τα σύννεφα<br />Την ώρα μιας μπόρας ξαφνικής<br /><br />Θέλω να γίνω ένα με τη βροχή<br />Να είμαι το φως του ήλιου<br />Και η βροχή συγχρόνως<br />Και να σκορπάω γύρω μου χρώματα<br />Στιγμιαίας χαράς<br /><br />Μα όλα αυτά μετά το θάνατο<br />Σε μία άλλη ζωή<br />Τη στιγμή του θανάτου να τη ζήσω<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-973886087934485468?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-9411616510831094922008-04-05T22:48:00.000+03:002008-04-05T22:49:26.614+03:00Θα γίνω η παραφωνία στην όμορφη εικόνα σας<br />Πάνω στον καλοδουλεμένο σας καμβά η υπογραφή<br />Κανένας δε με αγγίζει αυστηρός κανόνας σας<br />Το κόκκινο είμαι τέλος σας στην γκρίζα σας αρχή<br /><br />Velico! Και είμαι βάρκα με πανί!<br />Και μες τα κύματά σας αρμενίζω<br />Στην γκρίζα θάλασσά σας τη βαθιά<br />Ανέμελη το μίσος σας θα σκίζω<br /><br />Καμία τρικυμία δε με αγγίζει<br />Με ρότα το όνειρο θα πορευτώ<br />Και αν μια φορά το κατάρτι μου τσακίσει<br />Πάλι μες τους αφρούς θα αναστηθώ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-941161651083109492?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-66112319142137643202008-04-05T22:41:00.001+03:002008-04-05T22:41:39.157+03:00Άυπνες λέξεις με τριγυρνάνε<br />Μες το μυαλό μου, με μεθάνε<br />Ένα τραγούδι να στολίσω<br />Με αυτές και να το αναρτήσω<br /><br />Αγάπη<br />Μίσος<br />Πόθος<br />Φόβος<br />Κοιτάξτε πόσο όλες μοιάζουν<br />Ίδιο χώρο καταλαμβάνουν<br />Το ίδιο πονάνε, το ίδιο τρομάζουν<br /><br />Αγάπη<br />Μίσος<br />Πόθος<br />Φόβος<br />Όλες η ίδια χωρητικότητα…<br />Μα αφήνουν όλες μια άλλη αίσθηση<br />Άλλες εικόνες και άλλα αρώματα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-6611231914213764320?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-72781632843965186312008-04-04T00:11:00.002+03:002009-02-04T21:53:14.699+02:00<div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Πάνω στην ακροθαλασσιά</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Βήμα βήμα σέρνω τα χρόνια μου</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Χωρίς να αφήνω ίχνη</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Χωρίς ούτε ένας λευκός κόκκος άμμου να μετακινηθεί</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Έτσι, σαν αερικό πορεύομαι…</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Εκεί στο όριο επάνω</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Ίσα ίσα που αφρίζει το κύμα</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Ξυπόλητη και ανίδεη πηγαίνω</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Έχω ένα κόκκινο λουλούδι και το μαδώ</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Κάτι να αφήσω πίσω μου</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Πέταλο πέταλο στην λευκή άμμο</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Τα πάθη μου</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Τα χρόνια μου…</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Μπλέκω τα λόγια μου με τους αφρούς</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Των ήσυχων κυμάτων</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Παφλασμό τον παφλασμό μετράω το μέσα μου…</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;"><em>Και πάνω σε ένα βράχο καταλήγω για να φωνάξω πως είμαι εδώ </em></span></div><br /><br /><br /><span style="font-style:italic;">Βραβευμένο με έπαινο από τους ΚΓ' Δελφικούς Αγώνες Ποίησης</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-7278163284396518631?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-72705763154724971542008-04-02T21:37:00.001+03:002008-04-02T21:39:34.974+03:00Πάνω σε ένα ξένο στίχο<br />Άρχισα να περπατώ<br />Και ισορροπία κρατάω<br />Σε ένα δανεικό ρυθμό<br /><br />Ακροβάτης σε τραγούδι<br />Με ομπρέλα μου το τέμπο<br />Πάνω σε ένα ξένο στίχο<br />Τη ψυχή μου καταθέτω<br /><br />Τεντωμένη μουσική μου<br />Πάνω σου ακροβατώ<br />Φοβισμένη η σιωπή μου<br />Μου κρατάει το ρυθμό<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-7270576315472497154?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-67063160515404697132008-03-31T22:06:00.000+03:002008-03-31T22:08:39.389+03:00Πράσινα μάτια, που απ΄τη ζωή μου περάσατε<br />ήρθε η ώρα να σας υμνήσω<br />πράσινα βλέμματα που με χαράξατε<br />ήταν τιμή μου να σας συναντήσω<br /><br />Πράσινα μάτια της μάνας που βύζαξα<br />Που με κοιτάζουν με τόση στοργή<br />Πράσινο βλέμμα, γεμάτο αγωνία<br />Τι θα επιλέξω για αυτή τη ζωή<br /><br />Πράσινα μάτια ο πρώτος έρωτας<br />Το πρώτο ξενύχτι και η αγωνία<br />Πράσινο βλέμμα μακριά σου που έφυγα<br />Ζεις πάντα μέσα μου χωρίς αρμονία<br /><br />Πράσινα μάτια μεγάλε αδελφέ μου<br />Στα πρώτα μου βήματα πάντα εκεί<br />Πράσινο βλέμμα στην άκρη του πλάνου μου<br />Κάθε μου γνώμη ακολουθεί<br /><br />Πράσινα μάτια εσύ που με διάλεξες<br />Μες τη ζωή σου για πάντα να ζήσω<br />Πράσινο βλέμμα, φιλά, χάδια, παιδέματα<br />Που δε θα μπορέσω ποτέ να τα σβήσω<br /><br />Πράσινα μάτια και εσύ που με πόθησες<br />Κι ήξερες δε θα ‘μουνα ποτέ δική σου<br />Πράσινο βλέμμα και μένεις μόνος σου<br />Στην τόσο σκληρή επιλογή σου<br /><br />Πράσινα μάτια κοιτώ στο καθρέφτη μου<br />Και χαμηλώνω πράσινο βλέμμα<br />Πόσο τρομάζω αυτά που κατάλαβα<br />Για όλους εσάς μην ήταν ψέμα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-6706316051540469713?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-45748257814607651482008-03-29T14:44:00.001+02:002008-03-29T14:45:27.496+02:00Δε θέλω ,μη μ’αναγκάζεις<br />Και αν πρέπει δεν το μπορώ<br />Μη σπρώχνεις, δε θα χωρέσω<br />Σε καμιάς ύπαρξης το μυαλό<br /><br />Το ξέρω πως με πονάς<br />Όμως δε νοιώθω πλέον εγώ<br />Και τις πληγές μου μ’απάθεια κοιτάω<br />Δε νοιώθω, δεν ελπίζω και ίσως δε ζω.<br /><br />Ρε! Σου μιλάω! Φεύγεις τώρα<br />Που δεν υπάρχω πια!<br />Είσαι ξεφτίλας αν νομίζεις<br />Πως μου πήρες και την καρδιά<br /><br />Υπάρχω ακόμα μες το μυαλό σου<br />Είμαι η τύψη που ξαγρυπνάς<br />Και η εικόνα στο όνειρό σου<br />Που για να διώξεις μιλάς, μιλάς, μιλάς…<br /><br />Μα δε θα φύγω αν δεν το νοιώσω<br />Ότι σου έδωσα ό,τι και συ<br />Αν δεν πληγώσω δε θα τελειώσω<br />Δεν είναι εκδίκηση :είναι η ζωή<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-4574825781460765148?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-17686377675249686462008-03-29T14:40:00.000+02:002008-03-29T14:41:07.295+02:00Ήμασταν όλοι καλεσμένοι σε ένα γλέντι υποκρισίας<br />Και πήγαμε όλοι!<br />Όλο το πρωί γκρινιάζαμε, δεν θέλαμε να πάμε<br />Δεν είναι αυτά για μας…<br />Φτάσαμε πολύ νωρίτερα από την προκαθορισμένη ώρα,<br />Γιατί αδημονούσαμε-έτσι δηλώσαμε-<br />Και έτσι ήταν -μεταξύ μας-<br />Ήπιαμε sprite σε ποτήρια σαμπάνιας<br />Ξοδέψαμε σε λουλούδια όλα τα λεφτά της Μονόπολης<br />Και τα λουλούδια κατάθεση φόρου τιμής σε πίστες πορνείου<br />Γευτήκαμε τις καβαλίνες σα να’τανε χαβιάρι<br />Γελάσαμε με την σκουριασμένη μας ψυχή<br />Νοικιάσαμε και κάτι κομπάρσους για να είναι κακόκεφοι και να κάνουμε τη διαφορά<br /><br />Φιλήσαμε και ευχαριστήσαμε αυτούς που φρόντισαν για τα μαχαίρια στη πλάτη:<br /> Ευχαριστώ ,ήταν πολύ όμορφα. Να τα ξαναπούμε…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-1768637767524968646?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-61206278092315822492008-03-26T00:00:00.001+02:002008-12-10T13:17:33.254+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_5jTrKVv4yyg/R-l9Lo8rhVI/AAAAAAAAAGc/GZVuMsDlB_Y/s1600-h/kissos3.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181810485190427986" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_5jTrKVv4yyg/R-l9Lo8rhVI/AAAAAAAAAGc/GZVuMsDlB_Y/s320/kissos3.gif" border="0" /></a><br /><div>Και από τα μάτια μου πετάγονται κισσοί<br />Ολάνθιστοι κισσοί ίσια μπροστά στο μέλλον<br />Τα χέρια μου ανοίγονται<br />Σα θηλυκό κυπαρίσσι φτιάχνουν το σώμα μου<br />Από τα δάχτυλά μου πετάγονται φλόγες<br />Κίτρινες φλόγες προς τα ξερά χόρτα της γης<br />Και τις κακές αναμνήσεις<br />Το κορμί μου ορθώνεται<br />Οι καμπύλες μου γίνονται κύματα<br />Γαλάζια κύματα ξεσπούν σε βράχια<br />Το κεφάλι μου τινάζεται πίσω<br />Οι χάλκινες ανταύγειες των μαλλιών μου<br />Γίνονται αστραπές<br />Χάλκινες αστραπές προς τους θεούς για ευχαριστίες<br />Τα χείλη μου σκίζονται να ουρλιάξουν σιωπή<br />Λευκή σιωπή σαν βροντή σε όνειρο<br />Να μην ακούγονται οι ύαινες<br /><br />21/03/99</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-6120627809231582249?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-11873142192934418652008-03-23T15:02:00.000+02:002008-03-23T15:04:05.388+02:00Άλλος ένας χρόνος έφυγε<br />Κι εμείς τον χαζεύαμε<br />Ο ένας στον άλλον<br />Αντικριστά<br />Κι όλο αναβάλουμε<br />Και περιμένουμε<br />Κι όλο το αφήνουμε<br />Για πιο μετά<br /><br />Χρόνια που πέρασαν<br />Κι εμείς θυμόμαστε<br />Όσα δεν είπαμε<br />Κι όσα δε λέμε<br />Κι όλο ντρεπόμαστε<br />Αρχή να κάνουμε<br />Και δε δεχόμαστε<br />Πως ίσως φταίμε<br /><br />Τα χρόνια πέρασαν<br />Αχ αδελφέ μου<br />Και αν χαθήκαμε<br />Είμαι εδώ<br />Πάρε το χέρι μου<br />Αρχή να κάνουμε<br />Χθες μου χαρίσανε<br />Καινούριο σταυρό…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-1187314219293441865?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-62995048149614169812008-03-22T21:31:00.000+02:002008-03-22T21:32:25.096+02:00Τα πρόσωπά μας έχουν κάτι το βρεφικό.<br />Πολλά μοιάζουν κιόλας γερασμένα, όμως όλοι μας έχουμε κάτι από βρέφη.<br />Μου δίνουν την εντύπωση οι φίλοι μου πως είναι ακόμα έμβρυα και ο εαυτός μου πως δεν γεννήθηκε ακόμα.<br />Και την ώρα που θα γεννηθώ την έχει καθορίσει άλλος κι εγώ περιμένω.<br />Φοβάμαι πως ίσως κάποια μέρα ίσως βαρεθώ να περιμένω.<br /><br />Έχουν περάσει οι εννιά μήνες…<br /><br />Μέσα απ’το σάκο άκουσα τη μάνα μου να λέει<br />«πολύ με κούρασε αυτό το παιδί…»<br /><br /><div align="right">Καλλιόπη</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-6299504814961416981?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-79980285923403764182008-03-22T21:20:00.002+02:002008-03-22T21:56:42.552+02:00<div align="left"><span style="color:#000000;">-Πες μου Θεέ μου,<br />Εκεί πάνω που κάθεσαι και μας κοιτάζεις<br />Δε χάζεψες ποτέ τα αστέρια;<br />Τόσο λαμπερά πάνω στο μαύρο τους γρανίτη;<br />Δε θέλησες ποτέ να τα χαϊδέψεις;<br /><br />-Μια φορά άπλωσα το χέρι μου να τα χαϊδέψω<br />Τόσο φωτεινά, τόσο διαφορετικά και τόσο ομοιόμορφα!<br />Τόσο αλληλένδετα!<br /><br />Μου ξέφυγε όμως λίγο ο παράμεσος…<br />Κάτι λίγο παραπάνω από χάδι<br />Και άρχισαν να κυλάνε και να πέφτουν<br />Το ένα πάνω στο άλλο και να εκρήγνυνται<br />Και έγινε ο κόσμος…<br />Η Μεσόγειος και η Σαχάρα<br />Τα γεράνια και οι κάκτοι<br />Οι αετοί και τα κοράκια<br />Ο Καβάφης και ο Χίτλερ<br />Ο πλαφασμός και ο εγκέλαδος<br />Οι πλατείες και τα κοιμητήρια<br />Οι βροχές και ο δρόλαπας<br />Η μέρα και η νύχτα<br />Εγώ κι εσύ<br /><br />Τόσο διαφορετικά και τόσο ομοιόμορφα…<br />Τόσο αλληλένδετα!<br /></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#99ff99;">Καλλιόπη</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-7998028592340376418?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-45841554294953113582008-03-22T21:11:00.001+02:002008-03-22T21:12:52.623+02:00<em><span style="font-size:130%;color:#993399;">Χρυσά μεταλλόφωνα να σε κοιμίζουν</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#993399;">σε κούνια μωρού ,να μη θυμίζουν</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#993399;">τα χρόνια που πέρασες στην αναμονή</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#993399;">να δεις πού θα σε έβγαζε και αυτή η ζωή</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#993399;">Ένας παλιάτσος να αιωρείται κοντά σου </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#993399;">και μια νεράιδα για τα όνειρά σου.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#993399;">Μ'αυτά μεγάλωσες ,μ'αυτά θα πεθάνεις</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#993399;">κι όμως στον ξύπνιο σου ποτέ δεν τα φτάνεις.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#993399;">Το χέρι μιας μάνας να σε χαϊδεύει</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#993399;">να μην το νοιώθεις, να σε παιδεύει.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#993399;">Και το γελάκι ενός μωρού σου</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#993399;">μια τύψη που κρύφτηκε μέσα στο νου σου.</span></em><br /><div align="right"><em><span style="font-size:130%;color:#993399;">Καλλιόπη</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-4584155429495311358?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-71408189659508332742008-03-22T20:53:00.002+02:002008-03-22T22:08:52.330+02:00<span style="color:#ff6666;"><span style="font-size:130%;"><em>Θέλω μια κόκκινη βοκαμβίλια στο μπαλκόνι μου</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Κόκκινη σαν την αμαρτία που ποτέ δεν έπραξα κι ωστόσο πληρώνω</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em></em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Θέλω δυο κόκκινες ανταύγες στα μαλλιά μου</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Κόκκινες σαν ό,τι θέλησα και ποτέ δεν είχα</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em></em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Θέλω ένα κόκκινο τριαντάφυλλο στο στήθος μου</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Κόκκινο σαν τα δάκρυα που έχησα και τίποτα δεν πότησα</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em></em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Θέλω δυο κόκκινα μάτια να με κοιτάξουν</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Κόκκινα σαν τα χείλη που φίλησα και ποτέ δεν πόθησα</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em></em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Θέλω έναν κόκκινο Μάη να πεθάνω</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Μάη σαν κι αυτόν που δεν έζησα και ούτε τόλμησα να ονειρευτώ...</em></span><br /></span><div align="right"><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Καλλιόπη</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-7140818965950833274?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-58832401250868476642008-03-22T20:50:00.001+02:002008-03-22T20:52:40.045+02:00<div align="center"><em><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Πόσο μπορεί να περιμένει ένα χάδι ανάμεσα στα δάχτυλά σου;</span></em></div><div align="center"><em><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Για πόσο ένα φιλί τρέμει στα χείλη πριν πεθάνει;</span></em></div><div align="center"><em><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Πόσο ν’αντέξει η ηδονή στο άγγιγμά σου;</span></em></div><div align="center"><em><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Μέσα στους αιώνες κλαίνε τα σ’αγαπώ…</span></em></div><div align="right"><em><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">καλλιόπη</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-5883240125086847664?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-74256937100676984142008-03-11T01:13:00.000+02:002008-03-11T01:15:15.270+02:00Μια ανηφόρα και αυτό το βράδυ<br />Ώσπου να φτάσεις στον Άγιο Ύπνο<br />Σιγά, βαριά ανηφορίζεις<br />Άπνοια παντού και υγρασία<br />Σα δημοσιά πού και πού τρεμοπαίζει μια λάμπα<br />Μια μια απαντάς τις θύμησες<br />Που απ’τα σοκάκια ξεπροβάλλουν<br />Με κάτι κουρέλια, κουρασμένες<br />Μια καλησπέρα αρθρώνουν<br />Που τυχαία τις συνάντησες<br />Και πάλι σκύβουν το κεφάλι<br />Σιγοσφυρίζουν ακαθόριστο σκοπό<br />Και πάλι χάνονται σε καλντερίμια σκοτεινά<br />Μόνο η δική της θύμηση σε ένα πρεβάζι<br />Σε ένα φωτισμένο παράθυρο χαμογελάει<br />Αφτιασίδωτη, γαλήνια<br />Δεν προσδοκεί<br />Σε περιμένει<br />Μόνο η δική της θύμηση για καληνύχτα<br /><br /><div align="right"><em>Καλλιόπη</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-7425693710067698414?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-82303707216124784072008-03-05T23:00:00.002+02:002008-03-05T23:03:54.062+02:00Στις άκρες των χειλιών σου στάζει μέλι<br />Από θυμάρι και από γιασεμί<br />Αράδα κάνουν νιόφερτοι αγγέλοι<br />Καθένας τους για μύηση να πιεί<br /><br />Στις άκρες των χειλιών σου ευλογάει<br />Ο Ήλιος τη Γη με τη Βροχή<br />Η μυγδαλιά στο γάμο αυτό πάει<br />Για να ραντίσει με λουλούδια τη γιορτή<br /><br />Στις άκρες των χειλιών σου ο Γενάρης<br />Κάτι από το Μάιο διεκδικεί<br />Παίρνει το φλάμπουρό του και χορεύει<br />Μια Αλκυόνη γελάει και συνωμοτεί<br /><br />Στις άκρης των χειλιών σου ένα αμπέλι<br />Μελαγχολεί, το καλοκαίρι νοσταλγεί<br />Κάνει επανάσταση! Τα φύλλα του πετάει<br />Πριν καλά καλά η άνοιξη να μπει<br /><br />Στις άκρες των χειλιών σου παραπαίω<br />Και ψάχνω για να κρατηθώ<br />Μια λέξη, ένα νεύμα, για να λέω<br />Πως έχω λόγο επιτέλους για να ζω<br /><br />Στις άκρες των χειλιών σου ξενυχτάω<br />Και φτιάχνω ένα πέπλο με τα αστέρια<br />Στο ονείρου σου τις πλάτες το φοράω<br />Πίσω σου να’ ρχονται της νύχτας τα ασκέρια<br /><br />Στις άκρες των χειλιών σου ξεψυχάω<br />Σαν κύμα που αργοσβήνει στην ακτή<br />Σε όλο το κορμί σου αναριγάω<br />Σαν χάδι σε παλάμη ανοιχτή<br /><br /><div align="right"><em>kalliopi</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-8230370721612478407?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-43322150736636603252008-02-24T11:11:00.001+02:002008-02-24T11:11:55.484+02:00Λίγο λικέρ τριαντάφυλλο<br />Ίσως και λίγο ανάμα<br />Για να μυρίσουν οι στιγμές<br />Σα να’μασταν αντάμα<br /><br />Λίγο λικέρ τριαντάφυλλο<br />Άντε και λίγο δυόσμο<br />Για να γεμίσω θύμησες<br />Από εσέ τον κόσμο<br /><br />Λίγο λικέρ τριαντάφυλλο<br />Και μία ανεμώνα<br />Για να χτυπάνε οι καρδιές<br />Που σμίξανε χειμώνα<br /><br />Λίγο λικέρ τριαντάφυλλο<br />Το πίνω στην υγειά σου<br />Στα πράσινα τα μάτια σου<br />Στην αλμυρή αγκαλιά σου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-4332215073663660325?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-12948115380737548162008-02-22T09:41:00.001+02:002008-02-22T09:43:42.219+02:00Δεν είμαι εγώ για να μου βάλετε παρκέ<br />Να προσέχω πώς πατώ μη γρατζουνίσω<br />Πλακάκια να μου βάλετε για να χορέψω<br />Τα λάθη μου για να ηχήσω<br />Και να αντηχήσω αν χρειαστεί<br /><br />Δεν είμαι εγώ για ήσυχα<br />Και πράματα σεμνά και μετρημένα<br />Αλήθειες μόνο να φωνάζετε<br />Λόγια από μέσα σας βγαλμένα<br />Γέλια με στόματα ανοιχτά<br /><br />Δεν είμαι εγώ για λάιτ και υγιεινά<br />Δεν έχω σιλουέτα, έχω πάθη<br />Τα όνειρα τρέφονται με ελπίδες<br />Και η ζωή με ανιδιοτελή αγάπη<br />Η φύση μου είναι αέρινη<br /><br />Δεν είμαι εγώ για φιγουρίνια και για μόδες<br />Ποια είναι αυτή που εμένα θα προστάζει<br />Διάφανα κρινολίνα θα φορέσω<br />Και τσόχινους αν χρειαστεί χιτώνες<br />Εγώ θα ορίσω το ποια είμαι!<br /><br />Δεν είμαι εγώ για δόξα κα υστεροφημίες<br />Θέλω το τώρα μου να ζήσω<br />Να μη ξεφύγει ούτε στιγμή<br />Ρυτίδες και άσπρα μαλλιά να αποκτήσω<br />Θέλω να μείνω στη ζωή<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-1294811538073754816?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-1675109015166431892008-02-20T02:19:00.002+02:002008-02-20T02:21:43.973+02:00<span style="font-size:130%;"><span style="color:#663366;"><em>Με δυο άσπρες αχιβάδες<br />Από αυτό το λιμάνι φεύγω<br /><br />Δυο άσπρες αχιβάδες<br />Δυο κόκκους ξανθή άμμο<br />Και δυο μαύρα βότσαλα σαν πίσσα…<br />Δυο γλάροι που με συντροφεύανε<br />Και ως το τέλος μου θυμίζανε<br />Πως άφησα πίσω μου ό,τι αγάπησα…<br /><br />Με δυο σταγόνες θάλασσα<br />Έφυγα από εκείνο το λιμάνι<br /><br />Δυο σταγόνες θάλασσα<br />Δυο σταγόνες αρμυρή θύμηση<br />Και δυο σταγόνες ήλιο που πεθαίνει…<br />Δυο τελευταίες ματιές άφησα<br />Η μια να σε ψάχνει στην προβλήτα<br />Και η άλλη να σε περιμένει…</em></span><br /></span><div align="right"><em><span style="color:#663366;">Καλλιόπη</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-167510901516643189?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-34085409324983737992008-02-16T01:17:00.005+02:002008-12-10T13:17:33.341+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_5jTrKVv4yyg/R7Yf0YbsW7I/AAAAAAAAAFo/PgpkfKC9Qs0/s1600-h/%CE%9D%CE%AD%CE%B1+%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1+bitmap.bmp"></a><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_5jTrKVv4yyg/R7Yfh4bsW6I/AAAAAAAAAFg/ZA7UmTl0tt0/s1600-h/%CE%9D%CE%AD%CE%B1+%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1+bitmap.bmp"></a><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_5jTrKVv4yyg/R7YeIYbsW5I/AAAAAAAAAFY/kOHPYNCTPSo/s1600-h/P1010161.JPG"></a><br /><br /><br /><div><em><br /><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">Καλύτερα ποτέ να μη σε γνώριζα!<br /><br />Ας μην είχα γνωρίσει το χάιδεμά σου καλύτερα…<br />Πότε ας μη με έπαιρνες από το χέρι να με πας…<br />Καλύτερα να μην είχες ποτέ στηθεί απέναντί μου με τόση υπομονή…<br />Να μην ήσουν ποτέ το παράδειγμα<br />Η μία και η μόνη απεικόνιση στη λέξη ελπίδα<br />Ας μην ήτανε κάθε μου κίνηση ανάμετρη με τη γνώμη σου<br />Ο αρχηγός μου, ο σύντροφος στον πόλεμο και η γιαγιά μαζί<br />Ας μην ήσουν ποτέ ιδανική<br />Ποτέ να μην ήσουν η έμπνευση για κάθε αρχή<br />Και η σκληρή απόφαση για κάθε τέλος<br /><br />…και ας μην ήμουν η ανάσα σου ποτέ!<br />Καλύτερα να μην είχα το όνομά σου…<br /><br />Πώς θα σε χάσω δεν ξέρω…<br /><br />Πώς θα σε χάσω δεν ξέρω…<br /></span></em></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-3408540932498373799?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-69784298006973397572008-02-13T14:07:00.002+02:002008-12-10T13:17:33.571+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_5jTrKVv4yyg/R7LeYYbsW4I/AAAAAAAAAFQ/2MD7O6fTS6E/s1600-h/119775087566245900%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166436233004211074" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_5jTrKVv4yyg/R7LeYYbsW4I/AAAAAAAAAFQ/2MD7O6fTS6E/s320/119775087566245900%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div><em><span style="color:#ff99ff;">Όταν γυρίσεις</span></em></div><br /><div><em><span style="color:#ff99ff;">ίσως να μην είμαι εδώ</span></em></div><br /><div><em><span style="color:#ff99ff;">και η ερημωμένη πόλη μου</span></em></div><br /><div><em><span style="color:#ff99ff;">να είναι ακόμα πιο άδεια</span></em></div><br /><div><em><span style="color:#ff99ff;">Όμως μη φύγεις ξανά</span></em></div><br /><div><em><span style="color:#ff99ff;">Φώναξε όσο πιο δυνατά μπορείς</span></em></div><br /><div><em><span style="color:#ff99ff;">μέσα σε ένα φιλί</span></em></div><br /><div><em><span style="color:#ff99ff;">για να το ακούσω</span></em></div><br /><div><em><span style="color:#ff99ff;">πως η χώρα μου δεν είναι πια έρημη</span></em></div><br /><div><em><span style="color:#ff99ff;">πως έχει ζωή</span></em></div><br /><div><em><span style="color:#ff99ff;">αφού γύρισες εσύ</span></em></div><br /><div><em><span style="color:#ff99ff;">και να γυρίσω κι εγώ</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-6978429800697339757?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-41954064194523233052008-02-07T10:22:00.001+02:002008-12-10T13:17:33.738+02:00<div align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_5jTrKVv4yyg/R6uFALvO1oI/AAAAAAAAAEk/fstW_wyen0w/s1600-h/dali%2520bleeding%2520roses.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164367635907794562" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_5jTrKVv4yyg/R6uFALvO1oI/AAAAAAAAAEk/fstW_wyen0w/s320/dali%2520bleeding%2520roses.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><em><span style="font-family:times new roman;color:#cc0000;">Δεν την αντέχω άλλο τη μιζέρια αυτού του κόσμου<br /><br />Μέσα μου κρύβω ένα μπουμπούκι τριαντάφυλλο<br />Και θέλει ένα χαμόγελο να ανθίσει<br />Θέλει να βγει λίγο στο φως του ήλιου<br />Και περιμένω την κατάλληλη μέρα να το βγάλω<br /><br />Μα πότε θα είναι αυτή;<br />Σε ποιο χαμόγελο να πάρω θάρρος;<br />Σε ποια ζεστή μέρα να το βγάλω έξω;<br />Ποιο πρεβάζι να στολίσω<br />Που είναι όλα τα παράθυρα κλειστά;<br />-Η θέα τους πονάει…-<br /><br />Και είναι κατακόκκινο!<br /><br />Αλίμονο….όσο δεν ανθίζει αυτό<br /></span></em><em><span style="font-family:times new roman;color:#cc0000;">Τόσο τα αγκάθια μεγαλώνουν μέσα μου…</span></em></span></div><div align="right"><em><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;color:#cc0000;"></span></em></div><div align="right"><em><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;color:#cc0000;">kalliopi</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-4195406419452323305?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-54440543683645392372008-02-06T20:11:00.000+02:002008-02-10T13:10:29.992+02:00<div align="center"><br /><span style="color:#cc66cc;">Είμαι η Ελένη, η γνωστή από την Τροία…<br />Εγώ που όλοι με θυμάστε<br />Άλλοι σαν πόρνη, άλλοι σα θυσία<br />Και άλλοι για αφορμή σε ό,τι φοβάστε<br /><span style="font-family:Webdings;">l</span><br />Είμαι η Ελένη, η γνωστή με τον Πάρη…<br />Εκείνη, με τη φήμη της καλλονής<br />Αυτή που της λέγεται πως σέρνει καράβι<br />Τέτοιο προνόμιο καμιάς αλληνής!<br /><span style="font-family:webdings;">l</span></span></div><div align="center"><span style="color:#cc66cc;">Είμαι η Ελένη, που μου χρεώνετε<br />Αιώνες τώρα μύρια κακά<br />Και πάνω στη πλάτη μου δημιουργήσατε<br />Στίχους, ποιήματα, εικαστικά<br /><span style="font-family:webdings;">l</span></span></div><div align="center"><span style="color:#cc66cc;">Είμαι η Ελένη, η αλληγορία<br />Ποτέ δεν ήθελα, θα σας το πω,<br />Εγώ δεν το ‘θελα να γράψω ιστορία<br />Μάταια έψαχνα να αγαπηθώ<br /><span style="font-family:webdings;">l</span><br />Είμαι η Ελένη και τριγυρνάω<br />Αγωνιώντας μέσα στα Αλώνια<br />Ένας δε βρέθηκε να μη με ξέρει<br />Ούτε ένας άνθρωπος στα τόσα χρόνια<br /><span style="font-family:webdings;">l</span><br />Είμαι η Ελένη, πουκάμισο άδειο<br />Και με λυπήθηκαν μόνο θεοί<br />Όταν μου έδωσαν την ευκαιρία<br />Μα ήτανε λέει και αυτή δανική<br /><span style="font-family:webdings;">l</span><br />Είμαι η Ελένη και ψάχνω ένα μέρος<br />Για να χωθώ και να κρυφτώ<br />Στο άκουσμά μου κι εγώ τρομάζω<br />Δε βρίσκω τίποτα πια να σωθώ<br /><span style="font-family:webdings;">l</span><br />Είμαι η Ελένη, κι όμως δε θέλω<br />Να με θυμάστε ποτέ ξανά<br />Γριά πια είμαι και δεν πεθαίνω<br />Ζω μες την σκέψη σας σα μια σκιά<br /><span style="font-family:webdings;">l</span><br />Είμαι η Ελένη και έχω γεράσει<br />Το μόνο που θέλησα σαν ήρθα εδώ<br />Ήτανε κάποιος να μ’είχε ξεχάσει<br />Στην λήθη επιτέλους ν’αναπαυθώ<br /><span style="font-family:webdings;">l</span><br />Είμαι η Ελένη, που η Ανδρομάχη<br />Καθώς θρηνούσε τον άρχοντά της<br />Κατάρα μου έδωσε χρόνια να ζήσω<br />Όσα τα πλούσια μαλλιά της<br /></span></div><div align="right"><em>Καλλιόπη</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-5444054368364539237?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-48620611502039391.post-22870781286520575872008-01-31T00:26:00.000+02:002008-02-01T22:04:48.135+02:00<em><span style="font-family:lucida grande;">Χρόνια τώρα προσπαθώ να βρω ποιά εποχή βλέπω στα μάτια σου...</span></em><br /><br /><em>Γιαυτό σε κοίταζα πάντα με απορία</em><br /><br /><em>Χρόνια τώρα δεν είσαι εδώ και κλείνω τα μάτια μου, σε φέρνω μπροστά μου και ακόμα ψάχνω...</em><br /><br /><em>Σήμερα που άλλαξε ο καιρός κοίταξα έξω και σε θυμήθηκα.</em><br /><br /><em>Και την βρήκα</em><br /><br /><em>Δεν είναι μία εποχή, αλλά όλες μαζί</em><br /><br /><em>Κάθε αλλαγή του καιρού</em><br /><br /><em>Από αυτές που λες:</em><br /><br /><em>Επιτέλους!</em><br /><em></em><br /><div align="right"><em><strong>Καλλιόπη</strong></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/48620611502039391-2287078128652057587?l=kalliopi10.blogspot.com' alt='' /></div>Καλλιόπηhttp://www.blogger.com/profile/10702075282121573033noreply@blogger.com0